25 Sa pamamagitan ng ^apawis ng iyong mukha, ay kakain ka ng tinapay, hanggang sa ikaw ay mauwi sa lupa—sapagkat walang pagsalang mamamatay ka—sapagkat doon ka kinuha: sapagkat ikaw ay ^balabok, at sa alabok ka mauuwi.

  7 At hinubog ng mga ^aDiyos ang tao mula sa ^balabok ng lupa, at kinuha ang kanyang ^cespiritu (iyon ay, ang espiritu ng tao), at inilagay ito sa kanya; at hiningahan ang kanyang ilong ng hininga ng buhay, at ang tao ay naging ^dkaluluwang may buhay.

  15 At sa mga ^aito ay isinulat ko ang mga bagay ng aking kaluluwa, at maraming banal na kasulatan ang nakaukit sa mga laminang tanso. Sapagkat ang aking kaluluwa ay nalulugod sa mga banal na kasulatan, at ang aking puso ay ^bnagbubulay sa mga yaon, at isinulat ang mga yaon para sa ^cikatututo at kapakinabangan ng aking mga anak.

  28 Ngayon, ating ihahalintulad ang salita sa isang ^abinhi. Ngayon, kung kayo ay magbibigay-puwang, na ang ^bbinhi ay maitanim sa inyong mga ^cpuso, masdan, kung iyon ay isang tunay na binhi, o isang mabuting binhi, kung hindi ninyo ito itatapon dahil sa inyong ^dkawalang-paniniwala, na inyong sasalungatin ang Espiritu ng Panginoon, masdan, ito ay magsisimulang lumaki sa loob ng inyong mga dibdib; at kapag nadama ninyo ang ganitong paglaki, kayo ay magsisimulang magsabi sa inyong sarili—Talagang ito ay mabuting binhi, o na ang salita ay mabuti, sapagkat sinisimulan nitong palakihin ang aking kaluluwa; oo, sinisimulan nitong liwanagin ang aking ^epang-unawa, oo, ito ay nagsisimulang maging masarap para sa akin.