Isang bagay na hindi espirituwal; tiyakang magagamit ang salita upang ipakahulugan ang pagiging may kamatayan at temporal (D at T 67:10) o pagiging makalupa, makalaman, at mahalay (Mos. 16:10–12).

Ang maging mahalay sa kaisipan ay kamatayan, 2 Ne. 9:39. Dahan-dahang inaakay palayo ng diyablo ang mga tao tungo sa makamundong katiwasayan, 2 Ne. 28:21. Nakita nila ang sarili sa kanilang makamundong kalagayan, Mos. 4:2. Siya na nagpupumilit sa kanyang sariling likas na kamunduhan ay nananatili sa kanyang pagkahulog na kalagayan, Mos. 16:5. Kinakailangang isilang na muli sa Diyos ang lahat, magbago mula sa kanilang makamundo at pagkahulog na kalagayan, Mos. 27:25. Ang sangkatauhan ay naging makamundo, makalaman, at mala-diyablo, Alma 42:10. Yaong mga sumusunod sa sarili nilang kagustuhan at makamundong nasain ay tiyak na babagsak, D at T 3:4. Hindi makikita ng taong may mahalay na pag-iisip ang Diyos, D at T 67:10–12. Ang mga tao ay nagsimulang maging makamundo, mahalay, at mala-diyablo, Moi. 5:13; 6:49.